Mér fannst það reyndar niðurdrepandi að það var oft mjög lítill tími til að sinna fólkinu. Alla vega á fyrri staðnum þar sem ég vann var rétt svo áætlaður tími til að sinna brýnustu nauðsynjum en enginn tími til að spjalla við fólkið. Nú hefur þetta fólk margt að segja og það er oft einmana en í staðinn er það bara drifið fram úr rúminu, klætt, hent fram í morgunmat, hent í föndur, drifið í hádegismat, hent inn í rúm að leggja sig, hent í kaffi, hent fram í stofu og geymt þar fram að...