Æ dúlli minn… Takk ég var farin að sakna ykkar líka :) Well ég hef nú alltaf sagt að þegar maður er alveg að gefast upp, þá virðist alltaf vera eitthvað sem dregur mann upp, jafnvel ókunn rithönd, jafnvel aðeins bros frá einhverjum sem maður þekkir ekkert. En Það er nú líka svo að við þurfum að fara stundum mjög langt niður, til þess að verða eins hamingjusöm og þú pardus minn ert núna….hummmm? Og gmaria,,,takk ;) Takk bæði tvö fyrir að standa ekki á sama…. kveðja jath
Hugi notar vefkökur til að bæta notendaupplifun á vefsíðunni og greina umferð um hana.
Einnig hefur Hugi uppfært persónuverndarstefnu sína. Skoðaðu stefnuna hér..
