Loksins gaf ég mér tíma til að lesa þetta… Jú það er kannski margt til í þessu, -en þetta hljómar samt á köflum eins og <i>foringinn</i> á úrkynjunarsýningunni frægu. Eitt sem ég skil ekki, af hverju er hann á móti póstmódernisma? Er pomo ekki einmitt það sem tekur við af alræði módernismans, þegar allt verður aftur leyfilegt, líka hlutbundin málverk? Hann fellur í gryfjuna að segja að eitt sé gott og annað vont, og ofuráhersla á “fegurð” finnst mér svolítið vafasöm. Hann talar líka um að...