Kannski ekkert margar starfandi hljómsveitir sem vinna með nákvæmlega þetta klassíska pönk dæmi. En þróaðist pönkið ekki bara yfir í aðrar áttir og gat af sér nýjar stefnur? Ef hugsað er um pönk sem tónlist sem vinnur með hröð og hrá lög, grófir taktar (noise almennt), DIY-ferði, anti-establishment, klúrleika og klígju þá er kannski margt í nútíma sem gæti fallið að einhverju leyti undir pönk. Æla (ekki snerta mig) og Grísalappalísa (ABC) kannski það sem mér dettur í hug með nútímalega...