Svolítið skemmtilegt frá því að segja að ég fór á bókasafnið í leit að ljóðinu sem ég “stal” og mikið rétt, þarna fann ég næstum alveg eins ljóð! Ég var niðurbrotin! Einhverju seinna (mánuðum, árum, ég man það ekki) var ég með þáverandi kærastanum mínum heima hjá góðvini okkar. Foreldrar hans eru bókmenntafólk og menntafólk mikið. Þegar ég frétti að Ingibjörg Haralds sæti í eldhúsinu hjá þeim í þessum töluðu orðum gat ég ekki hætt að hlæja og endaði með því að segja drengjunum frá þessu...