Gleymt lykilorð
Nýskráning
Forsíða

Notendur

Broken hearted (3 álit)

í Ljóð fyrir 21 árum, 10 mánuðum
Hún gefur frá sér hljóð, fær skammir finnur hatur hans styrkjast-á sér grætur, og grætur, allt tómlegt gjöf lífsins, allt helvíti er. Hann sker hana á hol-á hjarta heldur í örumum, í fangi, sál vald yfir einmana stúlku angurfullt, hatursfullt bál. Hann lemur á líkama og sálu leggst hún í jörðina, grætur lífið, heppni ? Nei hatur það hafði ekki á henni mætur.

Living in pain (2 álit)

í Ljóð fyrir 21 árum, 11 mánuðum
When I close my eyes, I dream of death death, my dear, come and get me in agony I cuddle up all this hatred, all I see. Crying, hating, killing time kill myself, that is the big plan getting closer, giving up giving life up,oh, if I can. Blood all over, in my life everything I see is dying I know it's going, my gift of life going, while i sit here crying. In death I lived, my life was nothing looking good, well, that wasn't me. :)

Lítið og stutt :-) (1 álit)

í Ljóð fyrir 21 árum, 11 mánuðum
Í stað blóðs ber ég hatur brostið hjarta. Í stað sólskins brosi skal ég eymdinni skarta. Ég reyni, ég reyni en ég get ekki hætt að kvarta. Ég óska ung dauða ekki að lifa. Hætta að heyra hjarta mitt tifa. Á myrkri, mitt eigið á myrkur má aldrei koma rifa.

Life's hatred (1 álit)

í Ljóð fyrir 21 árum, 11 mánuðum
Feelings of anger, feelings of hate force themselves in to my mind Lost in my sadness, I cry away life but letting go, I'm not of that kind… …I wish I was strong, stick up for my death I'm staring at nothing ahead Nothingness, empty, my life never shone I know that I'm better of dead. I challenge myself to make my sadness end soon move over, and take my sad life Blow the candle, lights of each badly lived day by now, I'll have used up the knife…

Framhald af hinu ljóðinu :) (2 álit)

í Ljóð fyrir 21 árum, 12 mánuðum
I feel hatred and anger, stuck up inside alone with myself and ready to die as the darkness comes down, I want to hide day after day I hope I'll say goodbye. My tounge is to dry, my hands are to weak all I can sense is this pain that I feel my sight goes blood red, I'm to weakened to speak sadly I pray, on both my knees kneel. 'Thank you, my God, for the day I will die danger and hurt won't be stuck up inside thank you, the day when I don't have to cry 'til then, all I'll do is crawl inside...

End of a century...? :Þ (0 álit)

í Ljóð fyrir 21 árum, 12 mánuðum
Á dökku gólfi blóðstraumarnir deyja depurð lífs míns kvelst á þennan hátt síðustu baráttu heimsins mun ég heyja helvíti, nú kemst ég til þín brátt. Brotinn spegill, splundrað lífi mínu spelka geðsins brotnaði í brot dropar lífsins,renna út í línu lífsins vilji kominn var í þrot. Klára verkið, verkið var til ama verkur tilverunnar eyddi sál ég sleppi nú, og mér er alveg sama sársauki haturs blossað'upp í bál. -Keep hating, don't smile I want to die, that's why forget me now, talk to me never...

Little part of life (1 álit)

í Ljóð fyrir 21 árum, 12 mánuðum
With tears shining in my own tired eyes time has left nothing in my incomplete life full of anger I scream, I shout my goodbyes since now I will end this all with one knife. Endless, this anger that burns me inside through out this life I've had nothing to earn finally leaving lifes painful, short ride leaving because of this hatred I burn. Þetta er bara smáhluti af ljóði, ætlaði að gá hvernig ykkur litist á ? :) Ekki vön að semja á ensku..

Let's go.. (0 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Ég er föst í formi lífsins fer vonandi að sleppa í kvöldu hjarta er kreppa kveð af völdum hnífsins. Ég vil deyja dauða fljótum dáin skal ég vera eigið líf nú skal ég skera sker á úlnlið ljótum. Veik af útlits völdum vanrækt af sjálfri mér loksins látið er ligg á blóðsins öldum.

All rise ;) (2 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Ég heyri eigið hjarta tifa hatur bræðir allt og alla ég græt og græt, ég vil ei lifa Guð, ég mun á lífi falla. Hatur eigið, augun gráta aldrei skal ég kveljast svona lítið barn, já, lítil hnáta langt frá því að vera kona. Hjartans straumar hætta að slá hönd mín titrar, upp svo gefst dauði lífsins, langt því frá leikur nú að nýju hefst.

Fuck lífið.. (3 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Dalur myrkurs, dimmt í sál dauðinn sækir lífsins bál, titra, renna, tár á vöngum tíminn eyðir dögum löngum. Svartur hundur nagar hæla hatur vex, sál fer að skæla loksins kveð ég heimsins kvöl komin burt frá lífsins böl. Dett um haturs heitu strauma held mig enn við endans drauma hvað mun gerast, kveð ég veröld hverf ég burtu, ófríð og köld ? Fylgstu með, fljótt kemur framhald finn ég aftur lífsins aðhald ? -Some people tell me that I need help…some people can FUCK OFF and GO TO HELL!-

Situr yfir sálu minni (5 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Situr yfir sálu minni sorgin djúpa, lokuð inni með tár á vöngum titrar munnur toppur myrkurs, sorgar brunnur. Hatur brennir hjarta smátt hugur kvelst-og deyr svo brátt- án nokkrar ástar ekkert gerist á úlnlið bráðum hnífur skerist. Taktu lífið, litla snót lífsins verð ? Nei, alltof ljót og með tár í augum týnist líf var tekið burt-með þessum hníf-…

Svefn lífsins (3 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Lífið er dauðinn, ljúka því ber leggja við púls beittan hníf tár blönduð blóði, klessast á jörðu og burt ég tek mitt ,,ljúfa" líf. Dauðinn er lífið, dansandi rós í dauða, þá loks kemur ró óhamingjusöm stúlka, sigruð hún var af svefnlyfjum orðin of sljó. Kinnarnar rjóðar, rek ég inn hnífinn rifnar upp úlnliða sár sofna brátt dauðans ljúfsára svefni sef nú um ókomin ár.

I'm happy.. (0 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Leka niður kinnar tár, ég kjökra keppist um að skera mig á lið blóðið dettur, brostið er mitt hjarta björt er tíðin, nú mun ég fá minn frið. Finnst í eigin ælu, full af blóði finn ég hamingju, með bros á vör Það er þess virði að deyja, Drottinn tak mig dauð ég er, á púlsi fáein ör. Hlífðu mér við öðru lífi, elskan ekki láta á mig þessa kvöl trúið mér, tíminn er ykkar vinur tíminn fer, þá styttist ykkar dvöl. Fagna allir dauða, lífs sem látnir loksins horfin er af veröld burt ég, sú ljóta,...

Eða hvað? (3 álit)

í Smásögur fyrir 22 árum
Ég horfði út um gluggan. Myrkur, líkt og í lífi mínu. Það þvældist út um allt, og tróð sér loks inn í mig, inní innstu vit mín, uns ég sá ekkert nema myrkrið. Með tárin í augunum rifja ég upp grædaginn, ó, hvað allt hafði verið einfalt þá, haminjgan, hlæjandi, lífsglöð… Svo kom þetta. Vonbrigði. Af hverju ég ? Af hverju var ég svona ? Án þess að ég geri mér grein fyrir því leka tárin niður kinnar mínar og á hálsinn. Mér verður kalt, og ég loka glugganum. Myrkrið að utan sækir enn og aftur...

I hate you..so much right now.. (1 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Hatrið brennur, blóðið lekur blasir við mér opinn skurður tárin leka, titra varir týndu lífi, þú heimsins burður. Brostið hjarta, brotinn hugur blóðið lekur stríðum straumum ligg á gólfi, læt mig deyja lokuð augu, líkt og í draumum… …er þetta hann, hinn eini sanni hefst ég nú til Guðs á loft? Kramin sálin, skælir óðum sker þig tík,já, sker þig oft. Örin opin, blóðið storknað aldrei mun ég brosa á ný útaf hverju, ekki spurja útlit, það er útaf því.

Gerðu rétta hlutinn.. (0 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Myrkrið nærist á hugsunum hennar, hatrið vex að innan og stækkar lokar hún augunum, þau lokuð, deyr hún loksins núna skal ljótleika fækkað! Lík á gólfi, leggst hún á gólfið liggur kyrr og kallar á Guð sinn en bjálfinn atarna, fer norður og niður nú kemur Satan og sækir þræl sinn ! Blóðpollur myndast við útskorin úlnlið ágerist, hver mínúta líður hvaða mál er þetta, hún var kjagandi hlussa krakkinn var ekkert, nema ófríður! Brosandi aðrir í heiminum eru aftur skal fegurðin ríkja hér hún vissi...

Spurning.. (3 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Stari fram, stend og læt mig dreyma deyja fljótt, þess óska ég svo heitt sæktu hana, sálu mína, Drottin því syndum mínum ekki fæ ég breytt. Ég heyri grátur, en þó í hjarta mínu held ég að nú finnist loksins ró herði hnútinn, finn reipið þrengja að hálsi, hika ei, von bráðar orðin sljó. Myrkrið kemur, og heyri raddir hljóma himnasöngur, nei, mín eigin rödd aldrei skal mér ætlunarverk takast en innan tíðar skal ég verða kvödd. Ég kyssi mömmu, pabba, kát og lífsglöð lágt ég græt, nú er komin...

Death ;) (2 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Opið sár á eigin sálu svört hún er af illsku minni erfið hindrun, leikur lífsins lýkur hér hjá mér- að sinni. Blóð á ermi, blóð á hjarta bognar lífið, viðkvæmt dettur tár í augum, tár í huga týnist líf, ei traust sem klettur. Finndu óttann, skrefið stígðu skildu, þú ert einskis virði taktu hnífinn, ekki hopa heimi þú ert óþörf byrði. Nú brosir veröld, vaknar lífið von er enn við gildi hér ljúfan, hún var litlaus drusla líf hennar ekki gætt'að sér.

Rop. (1 álit)

í Smásögur fyrir 22 árum
Karl Jónas byrjaði daginn með freti. Aldrei neitt betra en fret, hugsaði hann og skreið fram úr tepokanum. Karl Jóns var köngull og bjó á Egilsstöðum með bróður sínum, hænunni Kötu, og vinnukonu sem var rússneskur gullfiskur og kallaði sig Sveittlönu. Karl Jónas kallaði til Sveittlönu að núna vildi hann fá nudd, og eins gott að það yrði gott, ella myndi hann kvarta í Kötu hænu. Grey Sveittlana, svona var það hvern morgun, og það er nú ekkert auðvelt að nudda köngul, hvað þá ef maður er...

Dauði... (2 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Andlitslausir skuggar sveima í kring syngjandi óða til hnífsins ,Sitji Guðs englar, saman í hring' ég syng óða til dauðans, ei lífsins. Þú hvíslar til mín, að koma, setjast þér hjá kossi þú læðir á kinn ég græt, og án efa, gríp ég til hnífs, góði dauði, taktu líkama minn ! Með hníf liggjandi í hendi og blóð út um allt ég held áfram að sarga minn lið ég græt, og ég græt, og ég hlakka svo til Guð, loks nú fæ ég minn frið ! ,Sitji Guðs englar saman í hring' sátt er ég við þessi orð og ljóð...

Spurningar..? (0 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Sem umvafin þoku þyrlist líf kringum mig þakin ég er þykkri móðu skuggarnir falla,en falla aðeins til mín, fegurð ljóssins fá þeir kátu og rjóðu. Bítur í hælana svartur, geltandi hundur sjóinn ég steypi mér í myrkrið sem ljósið, og ljósið er horfið leggst ég niður, andinn þungur sem blý. Gríp um hjarta, það slær,það slær, ó, svo hratt heldurðu, Guð, að ég fari í fang þitt ? Hverf ég niður, til Satans, kallandi á mig ? Kemur Guð hlaupandi, með opið fang sitt ?

Lélegt ljóð :/ (3 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Sársauki lífins, sá versti er til, sársauki hnífsins svo góður, með hönd yfir hjarta ég brosinu skarta en hugur minn þvílíkur ljóður. Grasið alltaf grænna er yfir ána, og grátt lýsir mér, minni veru, tár niður vanga, tár á hökunni hanga taumlaus sár stækka á sálinni beru. Munu sárin gróa, á sál og líkama, spurning, en kemur í ljós, en ég upp bráðum gefst, að gjöf nýtt líf hefst gef illt upp á bátinn, blóði sálar út jós.

Sveitastúlka og borgardrengur... (3 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum
Við hlógum saman og áttum okkar stundir og brosið sem ætíð fylgdi þér það hvarf þennan dag, er kom hún frá sveitum þú hlaupst út, og kramdir hjartað í mér. Komst aftur hlaupandi, líkt og ekkert hefði í skorist ég hélt að núna værum við komin á ról en þá speistu þessu útúr þér, þvílíkar sögur ! Þú ert karlmaður, þú ert fantur og fól. Ég átti þig ekki, ég veit það og virði en sárið samt ætíð stækkaði sálu í og með tárin í augunum fðma ég þig að mér ég elska þig, alltaf, get ekkert gert að því....

No name ;) (2 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum, 1 mánuði
Ör fornar heimsku hylja nú minn skrokk hatur mitt á líkamanum hefndi ég sársaukann, þá sælu áður nefndi. Liggur fram á borðið enn eitt lík látið er af völdum þínum og enn ein stúlkan sjúkhugsi hverfur sýnum. Enginn sorg, grasið grænna verður grætur enginn, nei, því nú er bjart en meðan ég var uppi sólin lýsti-svart. Frá jörðu niðri græt ég Jesús, Guð minn jafn heitt aldrei hef ég þráð að lifa lífsklukkan uppi mun aldrei hætta að tifa. En brosir heimur, loksins byrðin farin blár nú himinn er...

For an instant/eternity prevailed (0 álit)

í Ljóð fyrir 22 árum, 1 mánuði
Þetta ljóð er eftir pabba minn, Bernard Scudder, og er tekið úr ljóðabók hans, Composures frá árinu ‘96. Vil taka fram að hann gaf mér leyfi til að birta eitt ljóð:) For an instant, eternity prevailed. The grass grew to a world, the drop to an ocean teeming with other drops. Only in the flicker and jerk of shadows could we see time passing other time- whether through habit or purpose is for others to judge and pronounce. A hand raised to question the hierarchy of the skies a single,...
Hugi notar vefkökur til að bæta notendaupplifun á vefsíðunni og greina umferð um hana. Einnig hefur Hugi uppfært persónuverndarstefnu sína. Skoðaðu stefnuna hér..
Ok