Mér sýnist rökfærslan sjálf, sjálft formið, ekki vera neitt athugavert. Forsendurnar eru hins vegar vafasamar. Í 1 er b-liðurinn afar vafasamur, ef ekki beinlínis rangur, á meðan að í 2 er það a-liður sem er einfaldlega rangur (mér þykir kjöt t.d. afar gott, en ég borða varla kjöt nema á hátíðum - og mörgum finnst kjöt gott en borða það alls ekki). Hins vegar er „A þá B, B þá C, þessvegna A þá C“ nokkuð gild færsla, held ég (t.d. “a) Lélegir bílstjórar keyra gjarnan gáleysislega; b)...