Málið er að þær eru ekki en þá búnar að ná okkur á vinnumarkaðnum og vilja auðvelda leiðina með því að stytta hana, í nafni “jafnréttis”. Tökum Alþingi sem dæmi. Feministar nota þau rök að helmingur alþingismanna eigi að vera konur af því að helmingur þjóðarinnar eru konur, frekar einföld niðurstaða. En þegar maður skoðar málið betur þá kemst maður að því að aðeins um 20% þeirra sem sækjast í pólitíska starfsemi eru konur. Því er eðlilegt að karlmenn séu fleiri á Alþingi, núverandi staða er...