Fyrri diskurinn er algjört drasl,fátt annað en leiðindi, þrjú góð lög bjarga engu og það eru ekki þessi slöppu smáskífulög sem eru góð hér. Diskur tvö er reyndar mjög góður, allrabesti cover diskur sem hefur heyrst, þar er aðeins eitt slakt lag „Stone cold crazy“. Black album er ekki besti diskur Metallica, það eru aðeins þeir sem fýla poppað rokk sem finnst það. Ride er best, svo Master, síðan Kill og Justise og þar á eftir set ég Garage disk 2. St. Anger er jafnvel betri en svarta draslið,...