Ég er ekki að tala um líffræðilega skilningu á hugsunum okkar, heldur er ég að spá í hvers vegna við hugsum, hvers vegna hugsum við meira en um “common” sense, hvers vegna að spá svona rosalega mikið í öllum hlutum? Sé núna þegar ég les þetta yfir að ég orðaði þetta ekki nógu skýrt, en hvað um það, þú skilur vonandi hvað ég meina núna.