Oft á tíðum í þunglyndi sammdegisins átti ég erfitt með að lifa og finna tilgang með því. Þá tók ég upp á því að finna mér tilgang. Ég sagði við sjálfa mig: Jæja, núna ætlar þú að lifa fram að jólum. Svo þegar jólin voru búin ákvað ég að lifa fram að páskum, svo afmæli og svo framvegis. Það virkaði rosalega vel fyrir mig :D Maður þarf ekki endilega að hafa einhvern rosalega djúpann tilgang, svo lengi sem maður hefur tilgang. Hvort sem hann er göfugur, djúpur or whatever… eða bara virkilega...