ef þetta er blöff hvernig í óskupunum er hægt að segja frá á miðilsfundi nkl hvað maður gerði í gær… eða vita hluti sem enginn veit.. og afhverju sé ég látið fólk sem eg þekki ekki einusinni ne aldrei seð áður.. tell me that

veistu eg er buin að prófa það… ef eg held á honum þá hef ég látið hann á gólfið og alveg hunsað hann í smástund.. einnig ef hann lætur illa við matarborðið þá hef ég snúið stólnum hanns uppað vegg og hann horfir bara á veggin í 2 mín það virkar ekki heldur en virkar hjá mörgum.. ég er búin að prófa að setja hann bara inní herbergi þegar hann gerir þetta, en virkar ekki … svo ég er gersamlega ráðþrota

já ég var svonna að spá í því að panta tíma hjá þorunni maggý:)

það er akkurat pointið hja mér.. hvort hann var að láta vita af sér og að hann heyri í mér.. eða hvort eg væri bara að hugsa of mikið um hann:)

eg er með alvöru deyfikem fyrir góm sem ég kypti úti.. hann er 15 man og er buinn að gera þetta síðann hann var um 5 man

veistu eg hef verið hrædd við ýmisleg og gersamlega frosnað ef eg verð vör við eikka spúkí.. en þetta skipti lá eg salla róleg:) eg hræðist hann ekki.. ég held að næmnin sé að aukast hjá mér aftur í 3 skiptið en þetta hefur alltaf komið og svo hef ég lokast mikið þegar eg verð alveg óstjórnanlega hrædd.. ég veit að langa amma var rammskygn og mamma er smá líka.. kanski ættgengt hehe:) kanski er ég að opnast aftur.. og kanski er þetta allt saman´þráhyggja:/

hfur enginn lent í svona áður?

það voru engin illindi milli mín og hanns… við vorum límd saman einsog einn hlutur í 4 ár. eg get amk sagt ykkur það að það er mjög sérstok ástæða afhverju við ákváðum að hætta að hringja í hvort annað og hittast.. en samt ef eg mætti honum einhverstaðar þá sást alveg á honum hvað hann var feginn að sjá mig, en samt leið honum alveg svakalega illa… ég hugsa um þennan vin minn oft á dag og vonast til að hann heyri í mér þegar ég hugsa um hann, ég trúi nú ja á líf eftur dauðann:) en eg veit að...

majones, Asíusafi og meira veit ég ekki

þessi maður sem ég sá þegar ég var 5ára lést nokkrum árum áðuren ég fæddist í sjóslysi.. ég vaknaði upp um miðja nótt og sá hann fylgjast með okkur.. ég eignaðist barn fyrir 3vikum og ad einhverjum ástæðum þá “lokaðist” ég þegar eg var 5mánuði gengin með drenginn.. og er búin ad vera svo til lokuð síðann.. mér alls ekki til mikils ama… er að hluta til fegin að svo sé:) ég var samt sem áður vöruð við á fundinum að láta mig ekki bregða ef barnið sýnist vera að leika “við einhvern” þegar hann...

lokaþátturinn endaði á að skrifstofan var að byrja að brenna með dan! hann á eftir að vakna á síðustu stundu og rétt ná að koma sér út, eða þá að slökkviliðið kemur honum út og honum verður bjargað á spítalanum… brooke kemur aftur þegar skólinn burjar aftur, og ómugulegt að segja með nathan og haley.. ætli þau nái ekki saman aftur í 10þætti 3seríu.. og hún þá vonandi breytt manneskja aftur.. meina hún gaf nú tónlistaferilinn upp´á bátinn í lokinn

ein af uppáhalds persónum mínum þessum þáttum er steph, steph er ung og max er eldri, max á nú þegar 2börn.. hann virðist bara vera svo þröngsýnn “ef þetta virkar ekki á gamla mátann þá virkar þetta ekki/eða á ekki að reina tæknina” hann er líka smeykur eftir krabbamameinið hjá steph.. ég veit ekki.. mér finnst nú að hann mætti taka aðeins meira tillit til hennar og fara bara í glasafrjóvgun

hehe.. gaman að vita að að ég er ekki ein um það að vera alvarlega geðveik einsog sumir kalla þetta:)hehe… ég var nú að spá í hvort marr ætti að skella sér í sálarannsóknaskólann, einhverjir sem hafa reinlu af honum?

Ég verð að viðurkenna að þetta er svolítið skrítið.. en þetta með hrollinn sem ég fæ hann er ekki bara í bakinu, þetta er geðveikt skrítin tilfinning sem ég fæ í lappirnar og hendurnar og allt.. bara geggjaður hrollur.. get ekki lýst þessu nánar.. en svo er spurning einsog tryptophan segir að þetta geti verið ofskynjanir eða eithvað því um líkt, þá spyr “þessi maður sem ég sá þegar ég var lítil,þegar ég fer að segja mommu frá þessu þá segir hún að þetta hafi verið unnustinn sinn” þóra maggý...