vá elskan mín, þetta er náttúrulega einhvað sem ALLIR, strákar eða stelpur ganga í gegnum, ég held að allir sem lesa þetta kannist við þessa tilfinningu. Svona var ég sjálf, alltaf þurfti ég að falla fyrir vondu strákunum en svo kynntist ég einum góðum, soldið lúðalegum en alveg yndislegum og ákvað bara að prófa.. akkuru ekki? Við vorum saman í 1 1/2 ár og það var alveg yndisilegur tími en hann var ekki rétti strákurinn fyrir mig. ÉG mæli með góðu strákunum í kærastann og þeim vondu í one...

ég kynntist alveg sjúklega snoppufríðum ítala á gamlárskvöld og við skemmtum okkur alveg ágætlega saman, núna er hann kominn aftur heim til sín en við höldum samt sambandi í gegnum msn. Okei, þó svo að þessir ítölsku höfði yfirleitt ekki til mín það get eg ekki annað en verið sífellt tístandi yfir því sem vellur uppúr honum, maðurinn talar í ballöðum og ástarljóðum. soldið of væmið fyrir minn smekk en skemmtileg tilbreyting frá Íslenska afskiptaleysinu sem maður hefur stundum fengið að kynnast.

sestu niur og róaðu sjálfan þig, ekki missa þig í niðurdrepandi hugsunum, ég veit að það er mjög erfitt (er einmitt að ganga í gegnum sambandslit núna) þó að það sé erfitt það skaltu pína sjálfan þig áfram, ekki hugsa um það sem hefði getað orðið. vertu frekar feginn að þið hefðuð ekki byrjað saman og að þetta hefði endað með erfiðleikum og sársauka sem er þúsundfaldur á við það sem þú ert að upplifa núna. þetta átti greinilega ekkert að vera og reyndu að halda afram, þetaa skiptir ekki það...

jæja, Nú er kominn nýr dagur og ég er farin að horfa fram á veginn. núna eru engar flækjur eða erfiði, engar hindranir og sársauki, nú er aðeins bein braut. Eftir að hafa grátið í 8 klukkutíma stanslaust í gær þá tók hann pabbi minn mig algjörlega inn á teppi til sín og engin smá hjálp sem lá í því. ÉG veit það að þetta er það rétta, mér leið alls ekki vel og ég hef vitað þetta innst inni svo lengi, frá því að við tvö mættun fyrstu hindruninni á leið okkar og hann gat ekki talað um það....

Ég myndi bara ráðleggja þér að njóta þess að vera í þessu sambandi og slaka bara á, leyfa hlutunumn bara að ráðast, þú átt örgglega eftir að sjá eftir því að hætta með honum núna!Lifðu lífinu eins og það sé enginn morgundagur! gangi þér svo vel með þetta allt!

Eins og vinur þinn sagði.. þá átt Þú engann eignarrétt á henni en SAMT! þetta er bara óskráð regla, maður einfaldlega lætur fyrrverandi kærustur og kærasta vina sinna vera! Þetta er svo ósiðlegtað manni blöskrar bara! Það alveg hræðinlegt að “vinur” þinn hafi gert þetta, af því að þó svo að það sé ekki tattúverað á ennið á henni að hún sé þín eign þá finnst manni altaf að maður eigi einhvað i manneskjunni. því miður er þetta ekkert einsdæmi en þú verður bara að halda áfram og gangi þér bara...

ég hitti minn bara í sumarvinnunni:) það voru svona smá straumar búinir að vera á milli okkar og svo tók hann af skarið á fyrsta vinnudjamminu, þar sem við gerðum eiginlega allt annað en að sofa saman, næsta partýi viku síðar fórum við saman heim og þar kláruðum við það sem ekki náðist að gera í partýinu áður og svo á þriðja föstudeginum þá byrjuðum við saman og síðan eru liðnir nær 6 mánuðir og allt gengur alveg æðislega!

kannski svolítið seint að svara núna.. en ég átti einusinni síli og ég gaf því alltaf bara brauðrasp og haframjöl. Sílið lifði góðu lífi í 3 vikur og það dó bara af því að ísboxið sem það bjó í valt um koll. Svo fann ég það uppþornað á gólfinu, heldur óskemmtilegt!