Nú ætla ég að segja sögu þér, Ég set það upp þú bara trúir mér. Það var í fyrra vor um morgunstund ég vakknaði af ósköp sætum blund og klæddi mig í kjólinn rauða, nýja. Þá kallaði hún amma: “Sussu – bía! Þú hefur atað allan kjólinn neðan. – Ætlarðu ekki að bíða, telpa, á meðan að ég bursta á þér nýja kjólinn? Ætlar þú að mölva sundur stólinn? Bíddu, meðan beltið að þér kræki! Bíddu, eða vöndinn strax ég sæki! Þarna sleistu sundur bæði böndin! Bíddu nú, á meðan ég sæki...
Hugi notar vefkökur til að bæta notendaupplifun á vefsíðunni og greina umferð um hana.
Einnig hefur Hugi uppfært persónuverndarstefnu sína. Skoðaðu stefnuna hér..
