Þú ert undir greinilegum áhrifum Steins Steinarrs og eiginlega of miklum finnst mér. Það var eitt sinn hundur, horaður, ljótur og húsbóndalaus að flækjast í borginni, svo aumur og vesæll og enginn, sem þekkt' hann, og ekkert, sem veitt' honum huggun í sorginni. Svo dó hann úr sulti seinni part vetrar, það var sjálfsagt réttmætt og skynsamlegt af honum, fyrst heimurinn smáð' hann. - Og hafandi glatað þeim húsbónda, sem að forsjónin gaf honum. Sú þraut var að sjálfsögðu þung fyrir hundinn, en...