Guð er “ideal”, annaðhvort þetta er satt eða það er ekki um guð að ræða. Öll þessi böl eru veikindi sem valda sársauka. Yfirborðslegir menn vilja komast undan sársaukanum og svo veikindunum, en hugsa lítið til ástæðna þeirra. Og ef verður reynt að hugsa um þetta, þá opnast að sársaukinn er ekkert illt, enda hreinsar hann sál. Þú segir um ofbeldi, fíkniefni, stríð etc, en þetta er eins og veikindi mannkyns, sem hugsar meira um efni en um anda. En hvernig getur guð hjálpað því þegar það hafnar hjálp?