Ég held að upptök feimninar sé í bernskunni. Maður gerir eitthvað eða lendir í einhverju sem krakki, fólk hlær að manni og þar með er maður orðin(n) feiminn fyrir lífstíð…eða þar til að eitthvað er gert í málunum. Ég lennti í þessu ca. 5-6 ára, man ekki alveg hve gömul ég var. Það var fullt af gestum, og einhver spurði mig af einhverju og það sem ég sagði vakti hlátur allra. Málið er bara að þetta átti ekki að vera fyndið, og fór alveg með mína barnssál. Eftir þetta forðaðist ég að tala við...