Úff of mikið af því sem gerir mig til að bráðna, gráta, öskra, brjalaðann, sár eða lét mig missa álitið á einhverjari persónu, og hvaða leikur mér fannst bestur og hvað er besta músikinn. En allavega það byrjar svona: FFX-2: Bráðnaði ég vegna Happy Ending. FFVIII: Endirinn á VIII urð til að ég fékk nokkur tár til að renna. FFVII: Ég öskraði og grét (hehe) en afsjálfsögðu var það alveg hræðilegt moment þegar Aeris lést. FFX: Það var alveg brjálaðann, þegar ég uppgvötaði að Tidus var draumur....
Hugi notar vefkökur til að bæta notendaupplifun á vefsíðunni og greina umferð um hana.
Einnig hefur Hugi uppfært persónuverndarstefnu sína. Skoðaðu stefnuna hér..
