Þetta er bara einhvern veginn þannig, maður hugsar með sér: “Æ, ætli maður þurfi ekki að læra eitthvað fyrir þetta helvíti”. Fer svo inn í herbergi, REYNI að læra eitthvað í íslensku en maður fer alltaf að hugsa um eitthvað annað og svo tuttugu mínútum seinna, ætla að taka mér smá pásu þegar maður heldur að maður sé búinn að læra í klukkutíma, þá fer ég kannski í tölvuna en get ómögulega hugsað mér að byrja að læra aftur og þannig losna ég undan því að læra. En ég náði að taka samræmda...