ég hef nú orðið þess vafasama heiðurs aðnjótandi að fá lalla johns í óumbeðna heimsókn þegar fjölskyldan brá sér af bæ, og hvað sem segja má um þessa karluglu þá er hann ekki “harður”. Eiginlega á hann virðingu skilið, hvað varðar glæpamenn, hversu varlega hann gekk um allt húsið, tók hluti upp úr vösum og raðaði öllu snyrtilega upp áður en hann ákvað hverju hann skyldi stela. Ég sver það, ég held að hann hafi farið úr skónum frammi even. Síðan er hann eins og krummi, tekur einfaldlega hluti...