Daginn eftir héldu þeir áfram norðvestur, í átt að Firíons fjalli, sem var aðeins vikufjarlægð í burtu. Á milli þeirra og fjallsins lá ekkert nema hraun, sem fjallið hafði spýtt útúr sér einhverntíma við dögun tímans, við og við var hægt að koma auga á steingerða líkamshluta, sem reynt höfðu að sleppa undan hrauninu, ekkert óx þar, ekki einu sinni sveppagróður. “Jemundur minn!”hrópaði Durgur. “Hvað kallast þessi volaði staður?” “MorGurth hraun, eða Svartadauðahraun” sagði Voltranos.
Hugi notar vefkökur til að bæta notendaupplifun á vefsíðunni og greina umferð um hana.
Einnig hefur Hugi uppfært persónuverndarstefnu sína. Skoðaðu stefnuna hér..
