getur það ekki verið tilgangurinn? Þau urðu auðvitað að koma fyrst, lifir ekkert án þeirra.

Darwin vildi meina að öll dýr þróast eftir eftir umhverfinu í kringum það. Að læra og finna eitthvað upp tilheyrir ekki þróuninni. Þróunin tilheyrir genunum. Í raunini þróumst við hægar núna heldur en áður því að við lifum ekki lengur eftir “hinir sterkustu munu lifa” og því halda “lélegri gen” áfram að berast til komandi kynslóða. Annað en hjá öðrum dýrum.

En erum við þróaðri? Við hugsum öðruvísi en við getum ekki kafað eins og hvalir, heyrum ekki eins vel og hundar, sjáum ekki í myrkri osfrv. Ég tel okkur ekki þróaðri heldur öðruvísi

Eg hugsa að til séu 2 tilgangar, sá sem búinn er til af mönnum og sá sem er það ekki. Hvernig færðu það út að tilgangur sé búinn til í meðvituðum huga? Í náttúrunni þá er flugan fæði fyrir fugla og fiska (sumt fólk) og fuglar og fiskar fæði fyrir menn. Trén búa til súrefni svo dýr geti andað og lifað, svo þegar dýr deyja verða þau að mold sem sprettur gras (t.d.) upp úr og önnur dýr éta. Ef við viðhöldum ekki stofninum þá skerðist hringrásin, þess vegna tel ég það endanlegt markmið okkar og...

Spurningin ætti þá að hljóma einhvern vegin svona: hvert er endanlegt takmark mannsins í lífinu? hið sama og endanlegt takmark dýranna í lífinu. Þarf maður endilega að vita hver tilgangurinn/takmarkið er? er ekki hægt að hafa tilfiningu fyrir því þar til maður finnur það eða leitar maður þá þar til yfir lýkur?

það fer allt eftir samhengi en þarna er spurt um til hvers lifum við? til að viðhalda lífinu