Sem mage þá finnst mér rogue allt annar bardagi þannig heldur en sem mage, það koma moment þegar maður einfaldlega “leikur” sér með rogue-a sem hunter…. en jæja, lvl 34…. en mér hefur afturámóti verið rústað af hunterum (ef þeir byrja t.d. þá ERTU dauður) og maður botnar ekki neitt í neinu þegar maður er að drepa mob og er svo alltíeinu kominn með hunters mark á sig og hugsar bara “djöfull, æjj ég reyni mitt besta” svo ELSKAR maður hunters sem eru í lélegu geari og maður nær að stunlocka til...