Kannski eigum við eitt sameiginlegt.Getur verið að það hafi verið ráðist á hundinn þinn og nú sé hann einfaldlega að vera áundan.Nú er ég með schafer tík.Hún virti aðra hunda ekki viðlits,það var bara hún og húsbóndinn,það var ekkert að trufla hana.
Svo fluttum við inná móður mína í mán.Á neðri hæðinni býr frænka mín sem á tík,blandaða border collie.
Á hverjum degi undantekningalaust slapp hún og gerði hvað hún gat til að hitta á tikina mína og hjólaði í hana,svo hef ég farið með hana stundum á Geirsnef,þar sem sama sagan endurtekur sig,minni hundar alltaf að hjóla í hana,hún er orðin ansi óróleg núna í kringum aðra hunda,á erfitt með að einbeita sér og fylgist vel með að þeir komi ekki of nálægt,lætur vita ef svo er,urrar og stundum hleypur hún í þá en aldrei virðist hún bíta.Núna einfaldlega er hún orðin skemmd að vissu leyti með þetta að gera,en samt erúm við með yngri schafer,rakka,hún tók honum alveg strax og aldrei neitt vesen,hún er að nálgast 5 árið.
Nei hann lenti ekki í árás, hann tók upp á þessu að fyrra bragði, þar sem ég er með hann eru hundar yfirleitt vinalegir við hvern annan og svoleiðis var það lengi vel, svo tók hann bara upp á að ráðast á þá hunda sem hann hafði áður leikið sér við, og er mjög grimmur við þá. Ég sá í sjónvarpsþætti um sjefferinn að það sé mjög mikilvægt að þeir umgangist aðra hunda mikið að öðrum kosti geti farið svona, málið er bara að það er svo lítið um að hundar séu margir að leika sér saman, og vikum saman rákumst við aldrei á aðra hunda. Nú orðið verð ég að passa vel upp á að vera þar sem engir hundar eru.
0
Sko nú veit ég að með rakka,þá geta þeir verið leiðinlegir með það að gera að þeir eru RAKKAR!
Þeir eru oft friðlausir og riðlast á öllu sem þeir sjá,sem á að eldast af þeim,en samt vantar þá að fylgja eðlinu og fjölga sér.Þá fara þeir á flakk og eru afskiptir og geta verið til vandræða,svo er annað að sumir hundar hafa 1x eða 2x fengið að fara á tík og eru til dæmi að það hafi gengið fram af þeim og ja,einfaldlega vilja meira og geta orðið grimmir við bæði aðra hunda og menn.Gildir alls ekki við alla.Svo hefur fólk tekið upp á því að gelda greyið sem er bara verra,því þá verða þeir hálfþunglyndir og geta tekið upp á því að bíta,sér í lagi ef þetta er gert þegar þeir eru komnir á efri ár.Þetta er því miður stór galli sem fylgir því að eiga rakka,en að sjálfsögðu er enginn hundur eins.Þetta er bara eðlið,haltu honum þá bara frá öðrum hundum og njóttu þess að vera með hann í friði:)
0
gleymdi að hafa með,að ræktunarhundar eru spes þjálfaðir í allt þetta stússerí og þar af leiðandi er þetta ekki vandamál á þeim bæjum.
0
shiva, mér þykir þú nokkuð fróð/ur
um hunda og langar því að spyrja
þig; Hvað geri ég til að venja
blendinginn minn af því að urra
á aðra karlhunda. Hann ræðst ekki
á þá nema í EINU TILVIKI, og það er
ef þeir reyna að riðlast á honum,
en hann byrjaði að urra á aðra karlkynd
hunda eftir að hann slóst í fyrsta skipti
og var það við stórann kk boxer sem var
alltaf að reyna fara aftan á hann og hætti
engan veginn að reyna þó minn léti í sér
heyra. Þetta er sérstaklega slæmt með
aðra boxera, hann bara virðist ekki þola
þá. En ég virðist ná að róa hann við
flesta aðra, að mér virðist. Verð ég
bara að gera einsog ég hef gert undanfarið
þ.e. passað að hann lendi ekki nálægt
boxer eða er hægt að venja hann af þessu.
Hann er rúmlega tveggja ára og er ógeldur
en hann riðlast heldur ekki á öllu sem
hann sér. (einsog einhver hér vildi
meina að blendingar gerðu, sem ég er
ósammála því að það eru ekkert frekar
blendingar en hreinir sem riðlast)
0
Það að hundar riðlist á hvor öðrum og þá sér í lagi rakkar er þeirra leið að vera “domenarindi”
Að niðurlægja hinn svo hann lúti hans valdi,þetta er líka títt á meðal tíka en ekki eins áberandi.
SVo er það leiðindamál sem ekki allir eru til í að viðurkenna,það er að Boxerinn er árasargjarn við aðra hunda,mismikið,fer líka eftir þjálfun hvort hægt er að bæla það niður.Kannski er best að halda honum frá Boxernum ef honum stendur einhver ógn af honum,en það er nú bara eðlilegt þegar bæði tíkur og hunda riðlist á einhverjum hlutum,tíkur gera það oft þegar nálgast lóðarí,og rakkar,ja karlmenn skulu jú alltaf vera karlmenn:)
En það á nú oftast að eldast af þeim,ef ekki er hægt að setja þá á hormónameðferð sem lagar þetta vandamál.Og það er engin lausn að gelda þá.
En þvílik vitleysa að halda því fram að blendingar geri þetta frekar en hreinir,ja ekki nema þetta sé orðið úrkynjað af skyldleikaræktun,þá er fjandinn laus.
0
ókunni höfundur þakka þér innleggið.
Mikið rétt.
Og takk.
0