Ég átti vinkonu sem heitir Hjördís H. EItt sinn vorum við bestu vinkonur.Hún var geðveikt skemmtileg og findin og allt það sem sannur vinur þarf að vera.Allt í einu kom önnur stelpa í bekkin og hét Hjördís L. Ég fór að leika við hana og við urðu bestu vinkonur og ég fór að hætta að leika við hana Hjördís H. EItt sinn vorum við allar 3 að leika samanþá fór ég og Hjördís L. að rífast.Mér fannst eins og Hjördísi H. findist gaman að horfa á okkur slást og rífast þannig að hún fór að halda með annahvor okkari sitt á hvað. Að lokum hættum við allar að leika og fórum heim. Eftir þennan atburð hefur HJördís H. alltaf verið svo anstiggileg og illa inrætt og þar sem meira er rífur hún kjaft við systur sínar og jafnvel foreldra sína. Og hún hefur gjördamlega breist eftir þennan atburð.

Mér finnst eins og ég hafi eiðilegt sálina í henni Hjördísi H.