Stuttu eftir að Hans litli hafði verið sendur í rúmið kom hann fram með blautt hárið.
Faðir hans andvarpaði og sagði: -Hans, getur þú ekki sleppt því að kyssa gullfiskana góða nótt!

Svertinginn sagði þú hvíti vinur ég fæddist svartur,mér verður kalt ennþá svartur,ég er í sól áfram svartur ,ég dey svartur.En þú fæðist bleikur,eldist og verður hvítur,í kulda verður þú blár,í sól rauður,og þegar þú deyrð verðu þú grár.svo kallar þú mig “Litaðann.”


Rakarinn: -Hvernig er viltu hafa hárið?
Tóti: -Eins og á bróður mínum.
Rakari: -Hvernig hefur hann það?
Tóti: -Ágætt, takk.