Ég býst við að allir séu búnir að lesa öll fyrri svör við þessari grein…
Málið með “hvers-vegna” spurningar er að sálfræðin reynir að forðast þær en heimspekin reynir að tækla þær. B.F. Skinner var einmitt í þeim hópi að hann vildi aldrei svara afhverju. Eðlisfræðingar svara heldur ekki afvherju spurningum nema kanski í smáatriðum, t.d. veit enginn afhverju þyngdarafl virkar eins og það virkar en það vita flestir hvernig það virkar. Skinner útskýrði hegðun með styrkjum, eitthvað sem er ótrúlega einfalt og ótrúlega víðtækt.
Eins og Skinner myndi svara þér: Það að hækka í tónlistinni er styrkir. En styrkir er eitthvað sem fylgir hegðun og eykur hana. Þetta kallast virk hegðun eða “operant behavior” eða “instrumental conditioning”. Er bara um tengsl hegðun við áreiti.
Þetta er eitthvað sem maður lærir í menntaskóla held ég, og ef einhver vill meira um þetta þá skal ég annaðhvort svara spurningum og/eða benda á viðeigandi efni.
Jafnvel þó við förum á vit taugavísinda þá getum við ekki heldur svarað spurningunni afhverju. Því held ég að sálfræðileg heimspeki sé besti kosturinn, og þá erum við í góðum félagsskap hér :)
—Halldó