þetta er hótelið sem að ég fer á um páskana

(þetta er fermingar gjöfin mín frá mömmu og pabba:D)

http://uu.is/solarferdir/tenerife/gististadir/hotelnr/580?ListID=0
um hótelið ^

Hérna sjáum við 2-rása mobile digital ferðaupptökugræju frá m-audio. Það er hægt að taka upp með þessu hvar sem er. Verð að segja að mér líst alveg rosalega vel á svona grip. Hægt er að nálgast betri upplýsingar um þessa græju á http://www.m-audio.com/products/en_us/MicroTrack2496-main.html

Glam bandið Poison. uppáhladið mitt í augnablikinu. mæli með lögunum: Talk dirty to my, Every Rose has its Thorn, Your mama dont dance, Flesh And Blood, Valley of Lost souls, I want Action, Nothing but a good time.

Söngvarinn Bret Michaels, trommarinn Rikki Rocket og Bassaleikarinn Bobby Dall stofnuðu Glam bandið Poison í Pennsylvaniu árið 1983. þeir fengu gítarleikarann Matt Smith í lið með sér. aðal áhrifavaldar þeirra voru KISS, New york Dolls, Aerosmith og fleiri. Þeir náðu engum árángri í Pennsylvaniu svo þeir ákváðu að flytja eitthvert, 2 staðir komu til greina: New york eða Los Angeles. þeir ákváðu að fara til Los Angeles því að það var heitara og stelpurnar myndu ekki klæðast jafn miklu. eftir svolítinn tíma án þess að fðá neinn árángur þar ákvað Matt Smith að fara aftur heim til kærustu sinnar í Pennsylvaniu því að hún var að fæða honum son. Þeir hófu áheyrnarprufur fyrir gítarleikara og fundu þrjá efnilega, Steve Silva (vann seinna með Joe Perry), Slash og C.C Deville. Bret og Bobby vildu fá Slash en Rikki vildi fá C.C. Þegar Slash fékk efnið sem hann átti að spila spilaði hann það allt rétt og vel. þegar C.C fékk efni sagðist hann ekki vilja spila það, og spilaði í staðinn lag sem hann hafði samið sjálfur (þetta lag hét Talk dirty to me og kom út á fyrsta disknum þeirra) Slash vildi sólókeppni við C.C en bandið vildi ekki að þetta myndi svo enda í slagsmálum. Þeir völdu C.C því að þeir þurftu einhvern sem gat samið góð lög og lagið sem hann spilaði var virkilega flott. Nú var Glam rokk sveitin Poison endanlega til, þrát fyrir seinni tíma mannbreytingar, árið 1991 varð C.C rekinn fyrir of mikla eiturlyfjanotkun og alkahólisma. annar gítarleikari (Richi Kotzen) var fenginn en hann edist ekki mjög lengi, fljótlega fengu þeir annan Blues Saraceno. En fljótlega eftir að Hann byrjaði Meiddist Bret þegar hann misti stjórn á Ferrari bílnum sínum, hann meiddist nokkuð alvarlega og sárinn voru næstum heilt ár að gróa. þeir náðu að gera ein plötu og svo sættust Bret og C.C svo hann var aftur í hljómsveitini. Þeir haf nú gefið út alls 11 plötur fyrsta platan Lokk what the cat dregged inn var gefin út 1986 og sú nýjasta The best of Poison : 20 years of rock var gefin út 2oo6

allir að tékka á radio blog club á lögunum þeirra! besta hljómsveit í heimi!

Bobby Dall (bassi) - C.C Deville (Gítar) - Bret Michaels (Söngur/gítar) - Rikki Rocket (Trommur)

John jackson á x-games 11

Þessi heitir Benni

Myndavél: Canon S3 IS

Hundurinn minn

Það tók sinn tíma en ég náði því loksins… exalted hjá Draenei! Woopie :P
Anyways nennti ekki að senda inn enn annað leiðinlegt screenshot og notaði mína litlu kunnáttu þar til að gefa huga þessa mynd.

Btw, Alliance > Horde!

Þetta er Jensen, trommari og söngvari tveggja manna sveitarinnar IRON LUNG. Þeir spila afskaplega frumlegt og hugmyndaríkt “ofsacore”, þar sem allt getur gerst, metall, grind, powerviolence og alls kyns hlutir sem manni datt ekki í hug. Makalaust hvað þeir ná að gera bara tveir saman og iðulega með afskaplega stutt lög.
Mjög klárir og frjóir gaurar.

Sá fyrst Seinfeld þættina hjá vini mínum sem fannnst þessir þættir alveg frábærir. Ég prufaði að horfa á einn þátti hjá honum og fannst hann lélegur og húmorinn.
Svo ákvað ég að að horfa aftur á og pæla djúpar hugsanir um húmorinn.
Síðan þá finnst mér þeir frábærir :D

Þessi mynd er úr leiknum ef - a fairy tale of the two, sem allir kannast auðvitað við. Kannski það flottasta við þessa mynd er bakgrunnurinn, en hann teiknaði Shinkai Makoto, höfundur Hoshi no Koe (Voices of a Distant Star) og Kumo no Mukou, Yakusoku no Basho (The Place Promised in Our Early Days) sem allir ættu að horfa á.